Bugün spor,daha doğrusu futbol hakkında yazı yazmak,kendimce yorum yapmak istiyorum.Düşündüm de hayatı boyunca futbol topuna dokunmamış şahıslar bile spor yazarı oluyorsa ben de bu konuda bir yazı yazabilirim.

 Öncelikle A Milli futbol takımımızı tebrik ediyor ve EURO 2008 Avrupa Futbol Åžampiyonası’nda baÅŸarılı sonuçlar alacağımıza inanıyorum.Uzun bir maratondu.Sonuçta takımımız ÅŸampiyonaya katılmayı baÅŸardı.BaÅŸardı baÅŸarmasına da, olumsuz yorumlar da ardı ardına geldi.Maç neden Ali Sami Yen’de oynandı?,Bosna Hersek gibi bir takımı neden 1-0 yenebildik?,Bu gruptan lider olarak çıkmamız lazımdı,Yunanistan’a Türkiye’de yenildikten sonra gitsek ne olur,gitmesek ne olur? Moldova,Malta gibi takımlarla berabere kaldık, Norveç gibi sıradan(!) bir takımı yendik bu gayet normal, hala zafer naraları atıyoruz,Terim’le bu iÅŸ olmaz,Milli Takım Galatasaray’ın tekelinde… (Yorumların tamamını burada zikredersek siz de sıkılırsınız,ben de sıkılırım.)

 Mustafa Denizli’nin yıllarca önce söylediÄŸi ve futbol literatürümüzde sıkça kullandığımız,”İçimizdeki Ä°rlandalılar” deyimi geldi aklıma.Bu tür yorumlarda bulunanların Milli Takımda veya federasyondaki sevmedikleri birkaç ÅŸahıs yüzünden (Terim,Ulusoy…) olumsuz düşündükleri kanısındayım. Ben ise ÅŸampiyonaya katılmamız hakkında şöyle düşünüyorum:Bu ÅŸampiyonada uzun bir maratondan farksız.Yaklaşık iki yıl süren bir eleme süreci sonrası gruplarını zirvede bitiren takımlar katılıyor.Her takımın iniÅŸe geçtiÄŸi ya da iniÅŸli çıkışlı grafik sergilediÄŸi dönemler vardır.2002 Dünya Kupası’nın favorilerinden gösterilen Arjantin ve Fransa gruplardan dahi çıkamayıp elenmiÅŸlerdi.Biz 2002 Dünya Kupası’nda 3. olduk.Bu hem bizim  için, hem de Dünya futbol otoriteleri için sürpriz olmuÅŸtu.Aslında bu baÅŸarımızdaki en büyük pay,o yıllarda Avrupa’da iyi bir ivme yakalayan Galatasaraylı futbolculara aitti.Tabi Rüştü,Alpay ve Yıldıray’ın performansını unutmamak lazım.

 2006 Almanya’da favori gösterilen Sambacılar,2002 de büyük bir hayal kırıklığı yaÅŸayan Fransızlara çeyrek finalde elenmiÅŸlerdi.Yine o yıl ülke bazında ÅŸike skandallarıyla boÄŸuÅŸan Ä°talya ipi göğüslemiÅŸti.

 Ve Ä°ngiltere…Hemen hemen her turnuvaya katılan ve final hedefleyen,katıldıkları her turnuvada taraftarları olay çıkaran Holiganlar lakaplı maÄŸrur İngilizler son maçta hem de Wembley’de Hırvatistan’a 3-2 maÄŸlup olarak 2008 Avrupa ÅŸampiyonasına ,Türkiye’nin katıldığı Avrupa ÅŸampiyonasına mendil salladı.

 Yukarıda da bahsettiğimiz gibi her takımın inişli çıkışlı performansı,hayal kırıklığı olmuştur.Biz şunu 2002den sonra unuttuk:Bizim Dünya 3.sü olmamız her yıl,her şampiyonada öyle kalacağımız anlamına gelmez.Bazen başarısızlıklarımız olacak.Ama hep en iyisini yapmaya çalışacağız.

 1990lar öncesinde ÅŸimdiki Malta,Moldova ve hatta Lüksemburg’dan farkımız yoktu.Avrupa’nın kalburüstü takımlarına 1-0 gibi skorlarla yenildiÄŸimizde seviniyorduk.Daha sonra,özellikle Piontek döneminden sonra müthiÅŸ bir çıkış yakaladık ve bu performansın semeresini 2002 de gördük.Eski günleri unutmamamız gerekir.Biz bir Brezilya,bir Ä°talya,bir Almanya deÄŸiliz.Ama sıradan bir takım da deÄŸiliz.DoÄŸru futbol politikalarıyla daha da güçlenebiliriz.Norveç için sıradan bir takım diyenlere ÅŸu örneÄŸi vermek istiyorum:Norveç milli takımının ilk on birinde Avrupa’nın köklü kulüplerinde oynayan futbolcuları diyince aklımıza ilk olarak Riise ve Carew geliyor.Peki bizim on birimizde hangi futbolcular var takımlarında  sürekli ilk on bir oynayan? Hamit ile Nihat,biraz da Emre.Demek ki kendimizi dev aynasında görmememiz lazım.Hırvatistan 1998 Fransa’da Dünya üçüncüsü olmuÅŸtu.Sonrasında  Euro 2000 e katılamadı.Eleme gruplarından çıkamadı.Åžimdi yeni yeni eski günlerine dönmeye çalışıyor.Hamasi duygulara lüzum yok.Gerçekçi olmak gerekirse Hırvatistan ayarında bir takımız.Ama ÅŸunu unutmamak lazım. “Impossible is nothing”